Wenus

Wenus, druga planeta od Słońca, jest skalnym globem, otulonym gestymi chmurami, które odbijają większość swiatła słonecznego, przez co Wenus jest najjaśniejszym ciałem na niebie po Słońcu i Księżycu. Jest na niej gorąco i duszno.Temperatury powierzchniowe dochodzą do 4800C, a ciśnienie atmosferyczne 90 razy przewyższa ciśnienie ziemskie.Żółtawy kolor chmur pochodzi od kwasu siarkowego.Jego zawartość ulega jednak znacznym zmianom, co nasuwa myśl, że na Wenus występują czynne zmiany. Planeta ta, jest najbliższym sąsiadem Ziemi i przypomina ją pod względem rozmiarów i gęstości, obraca się wokół osi najwolniej ze wszystkich planet, 240 razy wolniej niż Ziemia. Zarówno w przypadku Wenus jak i Ziemi, słoneczne promieniowanie o mniejszej długości fali przenka atmosferę, ogrzewa powierzchnię, a jego energia jest ponownie emitowana jako promieniowanie podczerwone o większej długości fali.Atmosfera Ziemi pochłania część tego promieniowania, co prowadzi do efektu cieplarnianego.Na Wenus jest on pełny, gdyż atmosfera pochłania całe ciepło emitowane z powrotem w przestrzeń. W wyniku efektu cieplarnianego,średnia temperatura powierzchniowa na Marsie, Ziemi i Wenus jest odpowiednio o 50C, 350C oraz 5000C wyższa niż byłaby, gdyby atmosfery tyc planet przepuszczały całkowicie promieniowanie cieplne (promieniowanie podczerwone).Atmosfery Marsa i Ziemi są przeżroczyste dla wybranych długości fal promieniowania podczerwonego, natomiast atmosfera Wenus jest całkowicie nieprzeżroczysta. Dzięki technice radarowej sondy kosmiczne sporządziły mapę 98% powierzchni Wenus. Dwie trzecie planety pokrywają rozległe, rozpalone równiny pustynne pochodzenia wulkanicznego.Kilka kilometrów ponad poziomem równin leży kilka płaskowyży.11 kilometrów ponad średni poziom planety wznosi się pasmo górskie Maxwell Montes -najwyższy punkt na Wenus.Cała powierzchnia usiana jest wulkanami, dochodzącymi nawet do 160 kilometrów średnicy. Większość planet i księżyców Układu Słonecznego obraca się wokół osi i krąży wokół Słońca w kierunku odwrotnym od ruchu wskazówek zegara.Wenus jest wyjątkiem, gdyż rotuje zgodnie z ruchem wskazówe zegara, czyli odwrotnie niż inne planety.Jak dotychaczas, nie wieadomo dlaczego tak się dzieje, aczkolwiek niektórzy astronomowie wysunęli hipotezę, że Wenus obracała się kiedyś w tym samym kierunku co pozostałe planety, lecz zmieniła rotację w wyniku zderzenia z jakąś planetą lub planetoidą. proces przekształcania planet w celu stworzenia na nich warunków sprzyjających życiu określany jest po angielsku terraforming, co można tłumaczyć jako ziemiosposobienie.Niektórzy naukowcy zaproponowali, aby proces taki zapoczątkować na wenus poprzez “wysianie” w jej atmosferze zarodników roślin.Powątpiewano wprawdzie, czy organizmy ziemskie przetrwają w tak skrajnych temperaturach; jednakże teoretycznie, zarodki pobierałyby dwutlenek węgla z atmosfery i przekształcały go w tlen, wykorzystując reakcje fotosyntezy.To mogłoby uruchomić łańcuch przemian, prowadzących do wytworzenia środowiska, przypominającego środowisko ziemskie.