Pomiar torow i pedow czastek naladowanych w detektorze DELPHI.
Pomiar torow odbywa sie przy pomocy detektorow sladowych umieszczonych w polu magnetycznym. Pole to jest wytwarzane przez cewke nadprzewodzaca (zaznaczona na fioletowo) dlugosci 7.4 m i wewnetrznej srednicy 5.2 m. Wartosc natezenia pola magnetycznego, w ktorym nastepuje zakrzywianie torow czastek naladowanych, wynosi 1.2 T.
W detektory sladowe wyposazona jest czesc centralna detektora, jak rowniez korki.
W czesci centralnej znajduja sie (kolejno od najbardziej wewnetrznych) :
w polu magnetycznym:
centralny krzemowy detektor wierzcholka (“Vertex Detector”) VD
- umieszczony najblizej obszaru oddzialywania (najmniejszy, slabo widoczny),
detektor wewnetrzny (“Inner Detector”) ID,
komora projekcji czasowej (“Time Projection Chamber”) TPC
detektor zewnetrzny (“Outer Detector”) OD
poza polem magnetycznym:
komory mionowe w beczce (“Barrel Muon Chamber”) BMC
- najbardziej zewnetrzne w calym detektorze.
Natomiast korki zawieraja:
w polu magnetycznym:
przedni krzemowy detektor wierzcholka (“Very Forward Tracker”) VFT
- nie zaznaczony na rysunku,
przednie komory dryfowe A (“Forward Chamber A”) FCA
przednie komory dryfowe B (“Forward Chamber B”) FCB
poza polem magnetycznym:
przednie komory mionowe (“Forward Muon Chamber”) FMC
- zewnetrzne zielone plyty.
Z wyjatkiem detektora wierzcholka, sa to roznego typu komory gazowe, w ktorych detekcja opiera sie na zjawisku jonizacji atomow gazow, przez ktore przechodzi czastka naladowana. Wszystkie te detektory, poza komorami mionowymi, sa zanurzone w polu magnetycznym.
Detektor DELPHI rejestruje z wysoka wydajnoscia ( wieksza niz 95 % ) tory o katach polarnych od 10 do 170 stopni, przy czym, na polaczeniach beczki z korkami, wydajnosc detekcji jest niska.